admin 
شعر : عبد العليم اسماعيل
فى البدء أنا لا شئ سواى
و شجون الليل الساجى
فى متن رضاى
الشوق سجال
لكنى دوما مهزوم فى شكواى
كذبى فى نفسي
صدقى يسكن أعتابا
تشقى فى دمع أساى
سرى يكمن فى جهر ثقاتى
لا أتجاوز حدا يفصلنى
عن وجه لا يسمع نجواى
عند شروق الخوف
أقرأ صفحة أوهامى
فى قلب البسمة تذكرنى بلواى
فأغيب بوجد لا وجد به
و حضورى عين مناى
فى القهر حياتى
و حياتى ظل
يمشى عكس خطاى
هذى ترنيمة صبر
أنستنى بعض هوان
يمرح فى مرعاى
فى أحجية قالت أمى
كن أنت
فأصبحت وحيدا
أسبح فى منفاى
